Kindermisbruiken: ‘Commissie Adriaenssens’

Verslag commissie-Adriaenssens

Verslag commissie-Adriaenssens

27 juli, 2010

Peter Adriaenssens heeft maandag een e-mail verstuurd naar ruim 200 slachtoffers die hun verhaal hadden gedaan over seksueel misbruik in de kerk. Daaruit blijkt dat een werkgroep voor het publiek een verslag zal opstellen over de geschiedenis van de commissie die het misbruik onderzocht.

Eind juni vonden er huiszoekingen plaats in het aartsbisschoppelijk paleis in Mechelen, in de woning van de kardinaal en bij de commissie-Adriaenssens. In totaal werden er op 24 juni 475 misbruikdossiers in beslag genomen.

Door de inbeslagname beschikte de Commissie niet meer over alle dossiers en konden er slechts ongeveer 250 e-mailadressen worden teruggevonden. Bij de verstuurde mail naar die slachtoffers zat ook telkens een bijlage met teruggevonden informatie over het eerste contact met de commissie.

http://www.vandaag.be/binnenland/42179_verslag-commissieadriaenssens.html

About kruitvat

I am working for the Belgian human rights association 'Werkgroep Morkhoven' which revealed the Zandvoort childporn case (88.539 victims). The case was covered up by the authorities. During the past years I have been really shocked by the way the rich countries of the western empire want to rule the world. One of my blogs: «Latest News Syria» (WordPress)/ Je travaille pour le 'Werkgroep Morkhoven', un groupe d'action qui a révélé le réseau pornographique d'enfants 'Zandvoort' (88.539 victims). Cette affaire a été couverte par les autorités. Au cours des dernières années, j'ai été vraiment choqué par la façon dont l'Occident et les pays riches veulent gouverner le monde. Un de mes blogs: «Latest News Syria» (WordPress)/ Ik werk voor de Werkgroep Morkhoven die destijds de kinderpornozaak Zandvoort onthulde (88.539 slachtoffers). Deze zaak werd door de overheid op een misdadige manier toegedekt. Gedurende de voorbije jaren was ik werkelijke geschokt door de manier waarop het rijke westen de wereld wil overheersen. Bezoek onze blog «Latest News Syria» (WordPress) ------- Photo: victims of the NATO-bombings on the Chinese embassy in Yougoslavia
This entry was posted in Commissie Adriaenssens, kindermisbruiken and tagged , , , . Bookmark the permalink.

11 Responses to Kindermisbruiken: ‘Commissie Adriaenssens’

  1. kruitvat says:

    Kardinaal Danneels krijgt computers terug
    woensdag 28 juli 2010

    BRUSSEL – Het onderzoek naar een eventuele doofpotoperatie door de kardinaal is volgens het parket van Brussel nog niet afgerond.
    DOSSIERS

    Misbruik in de kerk
    Kardinaal Godfried Danneels krijgt vandaag normaal zijn twee computers terug. Dat zegt zijn advocaat, Fernand Keuleneer. Het gerecht nam de computers eind vorige maand in beslag in een onderzoek naar een mogelijke doofpotoperatie door de kardinaal. Daarbij werden ook de computers van het aartsbisdom Mechelen-Brussel, archieven en alle dossiers van de commissie-Adriaenssens meegenomen. Het aartsbisdom kreeg de computers al op 5 juli terug.

    De teruggave betekent niet dat het onderzoek naar kardinaal Danneels is afgerond, zegt het parket van Brussel. Van de harde schijven is een kopie genomen. Die kunnen nog verder worden onderzocht. De advocaat van Danneels maakt zich daar zorgen over, omdat op de computers diplomatieke documenten van de Heilige Stoel staan.

    Het is niet duidelijk of de speurders nog bezwarend materiaal op de computers hebben gevonden. Enkele weken geleden lekte uit dat er een naaktfoto van een meisje was gevonden. Het bleek om een kunstfoto te gaan.

    http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=8C2TBGQC

  2. kruitvat says:

    NEDERLANDSE VERTALING TEKST VAN ALBERT MAHIEU
    (bron: http://www.stelling.nl/divers/AlbertMahieu.pdf )

    Albert M. Mahieu
    Volksvertegenwoordiger

    Brussel, 4 mei 2004

    Aan de heer Stéphane Goux
    Voorzitter van het Assisen-Hof
    Paleis van Justitie
    B-6 700 Arlon

    Geachte Voorzitter

    Onderwerp: Dutroux en trawanten

    De wet verplicht u naar eer en geweten al het mogelijke te doen om de waarheid aan het licht te brengen. Voor dat doel is u de ruimte van beslissingsvrijheid toegekend, die u toestaat alles te ondernemen wat u nuttig acht om de waarheid te achterhalen.

    Hierbij ingesloten vindt u de brief en de documenten die ik op 7 april 2004 aan de heer Paul De Gryse, officier van Justitie te Brussel, heb toegestuurd.

    Zoals u zelf zult kunnen vaststellen, handelt het om extreem belangrijke stukken, want ze lijken erop te wijzen dat Juff. Julie Lejeune en Juff. Mélissa Russo niet door de honger zijn omgekomen, maar ten gevolge van verkrachting, folteringen en marteling.

    Zelfs als ze zich zelf niet schuldig gemaakt hebben aan bovengenoemde misdrijven, hebben de aangeklaagden, of heeft éen van hen, deze kleine meisjes direct of indirect aan hun beulen en ‘consumenten’ overgeleverd, en zij zijn daarom de handlangers van laatstgenoemden, zodanig dat zonder hen dit misdrijf niet had kunnen worden gepleegd.

    Hoogachtend,

    Albert M. Mahieu
    Raadslid van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest

  3. kruitvat says:

    Werden er misschien, zoals voor de katholieke kerk het geval was, ook dossiers in de kast gestoken (en niet aan justitie overgemaakt) waarin sprake is van politici, magistraten, journalisten, personen uit financiële middens, zakenmensen… ?
    Gebeurde dat in overleg met Peter Adriaenssens? Was de Belgische Staatsveiligheid daarbij betrokken?

    De vzw Werkgroep Morkhoven vraagt zich af waarom er niettegenstaande haar schrijven naar de minister(s) van Justitie, politici, magistratuur, Koningshuis enzoverder, er geen onderzoek werd ingesteld naar de 7 verdwenen cd-roms in de kinderpornozaak Zandvoort. De cd-roms werden in 1998 door de vzw Werkgroep Morkhoven aan het Koningshuis bezorgd. De Koning en/of zijn kabinetschef, de heer Jacques Van Ypersele, lieten de cd-roms via de toenmalige justitieminister Tony Van Parys (CD&V), ‘voor onderzoek’ aan de Antwerpse procureur-generaal Christine Dekkers overmaken.
    In 2008, enkele dagen voor dat Marcel Vervloesem van onze vereniging zich aan de gevangenispoort te Turnhout moest aanbieden, erkende de Hoge Raad voor de Justitie schriftelijk dat de cd-roms inderdaad verdwenen waren.

    De commissie Adriaenssens doet een beetje denken aan de commissie Cosyns (genoemd naar psychiater Paul Cosyns) die ten tijde van de Morkhoven-akties rond het Antwerpse kinderziekenhuis Good Engels werd opgezet.
    Tijdens haar akties ontdekte de Werkgroep Morkhoven dat kinderen en minderjarigen soms wekenlang in folterende omstandigheden in isoleercellen werden opgesloten.
    Een rapport van de federale politie sprak over kinderen en jongeren met gebroken armen en benen die in de isoleercellen waren terechtgekomen. Er was zelfs sprake van een 5-jarig meisje dat in een isoleercel overleed.
    Toen de Werkgroep Morkhoven ontdekte dat sommige jongeren in het prostitutiemilieu waren verzeild geraakt, kreeg zij enorm veel tegenstand van de Antwerpse politieke, journalistieke en gerechtelijke wereld.
    De Gazet van Antwerpen schreef op een bepaald moment zelfs dat ‘leden van de vzw Werkgroep Morkhoven zelf bij zedenfeiten met minderjarigen waren betrokken’.

    De commissie Cosyns werd voorgesteld als een ‘onafhankelijke commissie’ die de talrijke wantoestanden moest onderzoeken. Het bleek echter helemaal niet om een ‘onafhankelijke commissie’ te gaan maar wel om een commissie die moest dienen om de zaken dicht te dekken.
    Marcel Vervloesem werd door het gerecht van Turnhout dat de kinderpornozaak Zandvoort mee in de doofpot stopte, toen verplicht om zich aan een gerechtelijk geestesonderzoek te onderwerpen.

    Hugo Weckx, de toenmalige Vlaamse minister van Volksgezondheid (CVP, intussen op initiatief van justitieminister en ex-justitieminister Stefaan De Clerck en Jo Vandeurzen veranderd in ‘CD&V’), nodigde Marcel Vervloesem en een delegatie van de vzw Werkgroep Morkhoven, op zijn kabinet uit.
    Nadien liet hij het zogenaamde isoleerreglement opstellen dat geldig was voor alle psychiatrische instellingen alhoewel het geklaag over ‘administratieve overbelasting’ en het wijzigen van de woorden ‘opsluiting in een isoleercel’ in ‘kamerbehandeling’, de maatregel vrij snel ongedaan maakte.

    Het is door haar akties rond het Antwerpse kinderziekenhuis en het speuren naar de jongerenprostitutiemilieus waarin jongeren uit de instelling waren terechtgekomen dat de Werkgroep op het spoor kwam van het kinderpononetwerk Zandvoort met de, volgens het rapport van de federale politie, bijna 90.000 foto’s van kinderen, jongeren en zelfs baby’s waarvan 75% ‘duidelijk misbruikt’. Met ‘duidelijk misbruikt’ worden ook de talrijke folteringen en verkrachtingen bedoeld zoals deze op de foto’s te zien zijn.

    Jan Boeykens

  4. kruitvat says:

    Contactpunt voor seksuele misbruiken binnen het kader van pastorale relaties
    http://www.kerknet.be/kerkinvlaanderen/content.php?ID=515

    De bisschoppen van België hebben in 1997 het initiatief genomen tot het oprichten van een telefonisch contactpunt voor het opvangen van klachten over seksueel misbruik binnen het kader van pastorale relaties, m.a.w. seksueel misbruik door priesters, religieuzen, diakens, pastorale werk(st)ers en catechisten binnen het kader van hun pastorale activiteiten.
    Dit (tweetalige) contactpunt is operationeel sinds 1 september 1997.

    Website van de Commissie
    Alle info over de Commissie voor de behandeling van klachten wegens seksueel misbruik in een pastorale relatie is te vinden op de website van de Commissie.
    Klik hier

    Doel:
    Het voornaamste doel van het contactpunt is hulp te bieden aan de slachtoffers die zich aanbieden en hen te helpen bij de verdere stappen die ze eventueel zouden willen zetten: een juridische procedure inleiden, psychologische hulp vragen, in contact komen met de religieuze verantwoordelijken, hun vragen en problemen kunnen uitspreken en bespreken, informatie inwinnen over diverse vormen van hulpverlening …

    Werking:
    De personen die meewerken met dit contactpunt zijn allen leken – mannen en vrouwen – met professionele competentie op juridisch, medisch of psychologisch vlak.
    De opvang verloopt in principe in twee etappes: een eerste telefonisch contact waarbij geluisterd wordt naar het slachtoffer. Vervolgens kan – indien gewenst – contact opgenomen worden met competente vertrouwenspersonen. Die kunnen op hun beurt eventueel doorverwijzen naar gespecialiseerde diensten indien het slachtoffer dit verlangt.

    Contact:
    Commissie seksueel misbruik
    Justus Lipsiusstraat 71
    3000 Leuven
    Tel. 078 15 30 70
    E-mail commissie.adriaenssens@kerknet.be

    Ter info:
    voor de integrale tekst van de brochure ‘Seksueel misbruik van kinderen. Handreiking voor priesters, diakens en leken die werkzaam zijn in de pastorale sector’ klik op onderstaande link.
    http://www.kerknet.be/admin/files/assets/documenten/Contactpunt_seksuele_misbruiken_binnen_kader_pastorale_relaties.pdf

  5. kruitvat says:

    CONTACTPUNT VOOR SEKSUELE MISBRUIKEN BINNEN HET KADER VAN
    PASTORALE RELATIES

    Seksueel misbruik van kinderen
    Handreiking voor wie in de pastorale sector werken (priesters – diakens –
    leken)

    Inleiding

    Bij het einde van het Tweede Vaticaans Concilie op 5 december 1965 schreven de bisschoppen dat christenen “de vreugde en de hoop, het verdriet en de angst van alle andere mensen” tot hun eigen vreugde, hoop, verdriet en angst moesten maken. (Gaudium et Spes 1). De gelovige gemeenschap heeft dat vaak gedaan. Vaak ook niet. Gelovigen hebben dikwijls geweld bestreden.
    Aan de zijde van God. Toch hebben ze ook geweld gebruikt. Soms zelfs in de naam van God. In dit schrijven hebben we een concrete vorm van geweld voor ogen, namelijk seksueel geweld tegen kinderen.
    Ieder kind heeft recht op fysieke, psychische, seksuele en spirituele integriteit.
    Seksueel misbruik schendt deze integriteit op al die gebieden en vormt daardoor een inbreuk op de waardigheid van de mens. Mensen, die pastoraal werkzaam, kunnen daarmee geconfronteerd worden. Dit grove misbruik kan gepleegd zijn door een familielid, door een bekende, door een vreemde of ook door iemand die in de kerk een functie bekleedt. In al deze gevallen kan de kerk een taak hebben bij de
    begeleiding van diegenen die zich tot haar wenden op zoek naar troost, begeleiding en recht.
    We richten deze brochure tot allen die een pastorale verantwoordelijkheid dragen voor de gelovige gemeenschap in België, professioneel of als vrijwilliger, op een parochie, in een school, in de gezondheidszorg, in de gevangenis of in de jeugdpastoraal. Bij die opdracht kunnen pastorale medewerkers namelijk geconfronteerd worden met slachtoffers en daders van seksueel misbruik.
    Opvoeding steunt op vertrouwen. Seksueel geweld schokt vertrouwen. Het schokt heel onze maatschappij. Wereldwijd. Ook de Kerk is erg geschokt door de vele verhalen van misbruik. Zij is dit nog meer als blijkt dat misbruik soms door haar eigen medewerkers gepleegd werd.

    We schrijven deze bladzijden in het licht van het evangelie. Daardoor wordt de focus nog scherper.
    Jezus’ prioritaire zorg voor de kinderen en voor alle meest kwetsbaren, is te treffend om ze ook maar enigszins te nuanceren. Jezus is zonder meer het beeld van een “bewogen” God. Hij neemt het leed van mensen niet enkel ernstig. Hij doet er ook iets aan. Het evangelie is bijzonder streng voor wie “kleinen, die op God vertrouwen ten val brengen “(Mc 9,42). Maar het wordt er ook positief geformuleerd: “alles wat je voor één van de kleinsten van Mij hebt gedaan, heb je voor God zelf gedaan” (Mt 25,40).

    Bij dit schrijven hebben we een concrete situatie voor ogen: iemand die in het pastorale domein werkt, wordt geconfronteerd met een geval van seksueel misbruik, direct of indirect. Het gaat om een slachtoffer en/of om een dader. Het misbruik kan gepleegd zijn door een familielid, door een bekende, door een vreemde of door iemand die een verantwoordelijkheid draagt in de kerk.
    Misschien zijn de betrokkenen al naar de politie gestapt of hebben ze al een arts geraadpleegd.
    Misschien (nog) niet. Maar nu komen ze met onrecht, met leed en onmacht – of met hun kwaad als het om een dader gaat – bij een kerkwerker terecht. Ze willen ook aan hem of aan haar hun verhaal kwijt.
    Hier moeten wij onze verantwoordelijkheid opnemen. In al deze gevallen heeft de
    kerk een taak bij de begeleiding van diegenen die zich tot haar wenden op zoek naar troost en steun, naar begeleiding en recht of naar vergeving. In ieder geval op zoek naar heling en herstel.
    Dit document is van pastorale aard. In de eerste plaats geven we een omschrijving van wat we onder seksueel misbruik van kinderen verstaan. Daarna trekken we de aandacht op de medeslachtoffers bij seksueel misbruik.
    In de derde plaats beschrijven we de eigenheid van de pastorale begeleiding: wat kan een pastorale medewerker doen?
    In de vierde plaats komt de vraag van het doorverwijzen ter sprake. Ten slotte stellen we de vraag naar de pastorale begeleiding van de daders van seksueel misbruik bij kinderen.

    1. Omschrijving van seksueel misbruik van kinderen: primaire en secundaire slachtoffers
    1.1. Het primaire slachtoffer: het kind

    Seksueel misbruik van kinderen is een vorm van seksueel geweld binnen een
    afhankelijkheidsrelatie. De volwassene gebruikt het overwicht dat hij of zij heeft om een kind te overhalen tot het stellen of het ondergaan van seksuele activiteiten in woorden, gebaren of handelingen. Kinderen die misbruikt werden kunnen negatieve gevolgen vertonen op lichamelijk, relationeel, psychisch en spiritueel vlak. Deze gevolgen kunnen zich manifesteren tijdens de periode van het misbruik, maar ze kunnen ook later op volwassen leeftijd aan het licht komen, soms zelfs veel later, bij het ouder worden. Ook de dreiging tot seksueel misbruik is reeds een vorm van misbruik omdat de angst die deze dreiging bij het kind veroorzaakt, het kind in een evenwichtige groei belemmert. We gaan nu nader in op deze korte omschrijving.
    Seksueel misbruik speelt zich altijd af binnen een afhankelijkheidsrelatie. Een kind is afhankelijk van een volwassene voor zijn lichamelijke, emotionele, intellectuele en
    geestelijke ontwikkeling. Deze volwassene bezit een overwicht wat betreft fysieke kracht, emotionele en intellectuele ontwikkeling. Bij seksueel misbruik wordt dit overwicht aangewend om het kind te overhalen of te dwingen tot het stellen of het ondergaan van seksuele activiteiten waaraan het nog niet toe is, of waarvan de precieze betekenis het kind nog ontgaat.
    “Kind zijn” is meer dan de aanduiding van een bepaalde leeftijdscategorie (16 of 18). We willen vooral verwijzen naar mensen die psychologisch veel jonger zijn dan de dader. Ook personen met een verlengde minderjarigheid, mensen met een mentale handicap dus, vallen onder de definitie “kinderen”.
    Omdat het kind onrijp is op fysiek, emotioneel, psychologisch en geestelijk vlak, kan het geen bewuste en vrije instemming verlenen tot het aangaan van seksuele relaties. Daarom zijn seksuele relaties tussen volwassenen en kinderen altijd een vorm van geweld. We spreken dan ook in alle gevallen van seksueel misbruik.
    Bij seksueel misbruik kunnen verschillende vormen onderscheiden worden. Seksueel misbruik is breder dan lichamelijk contact. Er kan ook niet-fysiek misbruik zijn: seksuele commentaren, exhibitionisme, voyeurisme en (dwingen tot) het bekijken van pornografische films. Seksueel misbruik gaat bovendien niet noodzakelijk gepaard met fysiek geweld. De dader kan het kind zo manipuleren dat het niet in staat is “neen” te zeggen. Hij (of zij) kan dreigen met seksueel geweld.
    Seksueel misbruik kan intra- of extrafamiliaal plaatsvinden. Zowel incestueuze relaties met kinderen (intrafamiliaal) als seksuele relaties met bekenden of vreemden (extrafamiliaal) schaden het kind.

    1.2. De secundaire slachtoffers: de omgeving

    Mensen uit de directe omgeving van het slachtoffer kunnen eveneens onder de situatie van het misbruik lijden of geleden hebben, bijvoorbeeld de zussen en broers van het slachtoffer bij gevallen van incest. We spreken hier van “secundaire” slachtoffers. Ook al zijn ze zelf niet seksueel misbruikt, het machtsmisbruik bij incest zal zich wellicht niet beperkt hebben tot het seksuele domein. De angstaanjagende sfeer in huis kan diepe sporen nalaten. Zowel bij intrafamiliaal als bij extrafamiliaal misbruik zullen zussen en broers voorts ook delen in de schande en soms ook in de verdachtmaking van medeplichtigheid bij de onthulling van het misbruik. Maar het zwaarste leed is meestal het mede-lijden met hun misbruikte zus of broer. En wat met de ouders van een misbruikt kind of de partner van een incestpleger? Er ontstaat bij seksueel misbruik een uitdijende kring van mede-slachtoffers.
    Indien een lid van het onderwijzend personeel, van een jeugdbeweging of van een andere groepering of gemeenschap zich schuldig maakte aan het misbruik, wordt de hele gemeenschap medeslachtoffer. Dit geldt ook voor de kerk. Indien een pastoraal betrokkene seksueel misbruik pleegt, lopen alle andere pastoraal betrokkenen het risico als potentiële daders beschouwd te worden. Bovendien dreigen de andere leden van de gemeenschap als medeschuldigen bestempeld te worden, omdat zij er niet in geslaagd zijn het misbruik te voorkomen.

    1.3. De pastorale begeleiding van slachtoffers van seksueel misbruik

    Wat nu volgt, geldt op de eerste plaats voor de primaire slachtoffers, de misbruikte kinderen. Toch zijn heel wat elementen ook van toepassing op de secundaire slachtoffers. Eén ding is zeker: wie zich tot een pastoraal werkende wendt, heeft recht op pastorale zorg. We raden af dat eenzelfde persoon slachtoffer en dader zou begeleiden. Een slachtoffer heeft er nood aan te voelen dat iemand volledig achter hem of haar staat. Bij de begeleiding van verschillende personen in een conflict kan de indruk ontstaan dat de pastorale werker, net als de dader, dubbel spel speelt.
    Pastorale zorg beoogt de zorg voor de totale mens. Ze is heling, heel-making uit de verbrokkeling.
    Bij die heelheid kunnen lichamelijke, psychische, sociale, spirituele en religieuze dimensies onderscheiden, maar niet gescheiden worden. Het eigene van de pastorale zorg bestaat in de gerichte aandacht voor de spirituele en religieuze dimensies. De andere dimensies komen straks ter sprake, als we het hebben over “doorverwijzing”.
    Als slachtoffers van seksueel misbruik naar een pastorale medewerker komen, dan verlangen ze in de eerste plaats dat hun lijdensverhaal beluisterd en gehoord wordt. Betrokkenheid en meeleven zijn hierbij van beslissend belang. Pastorale werkers zijn geen onderzoeksrechters. De vraag naar de “waarheid” is niet hun eerste bekommernis. Zij moeten niet ondervragen, geen feiten controleren. Zij luisteren actief naar het verhaal van de beleving van de pastorant. En dat verhaal is altijd “waar”, want zo “beleeft” een mens zijn of haar situatie. De eerste zorg van de pastorale werker is altijd: hoe kan ik hier voor deze medemens heenwijzen naar Gods’ liefde? Hoe kunnen we een veilig klimaat scheppen waarin een lijdende mens open-hartig kan zijn?
    Misschien blijft het bij dat ene gesprek tussen hulpzoeker en pastorale werker. Soms kwam de pastorant alleen maar zijn of haar hart luchten of betrouwbare adressen vragen van psychologische of juridische hulpverleners. Die geeft de pastorale werker dan mee. Als het mogelijk is, rondt de pastorale werker het gesprek af in een gebed, geeft een gebedstekst (bv. een vertrouwenspsalm 23, 30, 31, 131) mee of zegt enkel maar: “ik draag je mee in mijn gebed vanavond”. Dat mag, want het slachtoffer belde aan bij een pastorale werker aan en niet bij een consultatiebureau.
    Het kan gebeuren dat dit eerste gesprek het begin wordt van een meer langdurige pastorale begeleiding. In een pastorale relatie kan echt helingswerk vooral gebeuren op het spirituele en op het religieuze vlak. Steeds is de eerste voorwaarde dat het slachtoffer in een veilige omgeving verkeert. Dat betekent dat er geen risico op (verder) misbruik mag bestaan. Het helingsproces zelf omvat een aantal aspecten met specifiek religieuze dimensie: het herstel van vertrouwen, de schuldproblematiek en een rouwproces over het verlies.

    Herstel van vertrouwen

    Het seksuele misbruik heeft het vermogen tot vertrouwen in andere mensen aangetast.
    Slachtoffers van seksueel misbruik hebben te kampen met een verlies van het gevoel van verbondenheid. Slachtoffers hebben niet alleen een negatief zelfbeeld, maar beschouwen vaak ook andere mensen als onbetrouwbaar. Zij komen daardoor niet zelden in een spiraal van isolement terecht. Daarom is het van belang dat de pastorale werkers in staat zijn het vertrouwen van de slachtoffers te winnen en dat ze blijk geven dat vertrouwen waard te zijn in een rustig evenwicht van afstand en nabijheid. Net genoeg afstand om een ruimte van vrijheid te scheppen – het
    slachtoffer heeft al beklemming genoeg ervaren in het machtsmisbruik. Toch ook net genoeg nabijheid zodat het slachtoffer zich niet opnieuw in de steek gelaten weet.
    Dit geldt nog meer als de dader iemand is die een kerkelijke functie uitoefent of uitoefende. De Kerk is erg geschokt door deze verhalen en heeft spijt van dit gebeuren. Het vertrouwen in de Kerk wordt hier erg geschonden en alleen nieuwe positieve ervaringen kunnen bijdragen tot dit herstel.
    Niet zelden hebben slachtoffers van seksueel misbruik ook hun vertrouwen in God verloren: “Waar was God tijdens het misbruik? Waarom is God niet tussen gekomen?” Het is een eeuwenoude klacht. Nog eens, als de dader een kerkelijke functie uitoefent, zal die weerslag of het godsbeeld waarschijnlijk nog veel sterker zijn. Het beeld van God als Vader zal zwaar gehavend zijn.
    In acute crisissituaties – maar ook soms jaren nadien – komen bij het slachtoffer heel wat gevoelens naar boven, waarbij machteloze woede vaak de boventoon voert. Wij kunnen hier helpen met bijbelteksten waarin verlorenheid, woede, klacht, verdriet, wraakge- dachten, verwijten en machteloosheid verwoord worden en als gebed geformuleerd. Want dit is de helende kracht van het bijbelse bidden: alles mag er gezegd worden, als het woord maar tot God gesproken wordt.
    Dan wordt de klacht omgevormd tot een uitdagende relatie met God. Net wat Jezus deed op het kruis: “…waarom hebt Gij mij verlaten?”. Maar de bestemmeling was wel “God”. Het kan het prille begin worden van een nieuwe verbondenheid.

    Een complexe schuldproblematiek

    Meestal voelt het slachtoffer zich medeschuldig aan het misbruik (“Heb ik het niet uitgelokt? Heb ik niet meegewerkt?). Maar het kind draagt geen schuld. Het is de volwassene, die misbruik gemaakt heeft van het vertrouwen dat het kind in hem of haar had.
    Daarnaast kan het slachtoffer zich ook schuldig voelen voor de onthulling van het misbruik. Het
    slachtoffer heeft het gevoel “het contract” met de dader te hebben verbroken. De dader heeft het slachtoffer immers verplicht tot geheimhouding. Het slachtoffer verbrak de geheimhouding … en kan dus de (valse) indruk hebben de dader verraden te hebben.
    Ten slotte kunnen slachtoffers ook schuldgevoelens ontwikkelen omwille van de (eventuele) gevolgen van de onthulling van het misbruik. Als het om misbruik gaat in het gezin, wordt de stabiliteit van dat gezin bedreigd door de onthulling, bijvoorbeeld omdat de vader in de gevangenis belandt. Misschien komt de zaak in de media en worden dader én slachtoffer met de vinger gewezen.
    Op latere leeftijd kan zich nog een andere schuldproblematiek aandienen. Omwille van de opgelopen trauma’s kan een aantal slachtoffers tekort schieten op verschillende gebieden. Zij vinden ondermeer dat ze hun kinderen niet de liefde hebben kunnen schenken waarop zij recht hadden. Of zij hebben de indruk hun partner te kort te doen, omdat ze seksualiteit enkel als een “noodzakelijk kwaad” kunnen beleven. Deze problematiek moet delicaat behandeld worden: er is
    immers inderdaad sprake van een complex samengaan van falen en gekwetst zijn.
    In een rijpere pastorale relatie kunnen misschien vele van deze schuldgevoelens stilaan verwoord worden. Dan kan zelfs soms de vraag naar vergeving of verzoening aan bod komen. Vergeving schenken is een proces dat veel tijd in beslag neemt. Een te “snelle” vergeving wordt soms ingegeven door een religieus “moeten”: Vergeef ons onze schulden gelijk ook wij vergeven aan onze schuldenaren. Zo’n “verplichte” vergeving lost de diepere problematiek niet op. Ze slaat te veel stappen over en de schuldgevoelens zullen vaak terugkeren of zich in andere vormen uiten.
    Vergeven is bovendien verschillend van vergeten. Het kwaad dat werd ondergaan, kan men niet vergeten en hoeft men niet te vergeten. De Bergrede vraagt wel dat men uit de dodelijke spiraal van wraak, weerwraak en tegenweerwraak treedt. Vergeving sluit ook niet in dat slachtoffers afzien van datgene waarop ze recht hebben, zoals bijvoorbeeld de terugbetaling door de dader van de therapeutische zorgen. Vergeving verschilt ook van verzoening. Bij vergeving komt het slachtoffer
    los van de negatieve band die hem of haar aan de dader bindt door de woede en de
    wraakgedachten te boven te komen. Verzoening betekent de relatie met de dader hervatten. In vele gevallen is het beter dat dit niet gebeurt, het moet uitgesloten worden als het risico op nieuw misbruik blijft bestaan. In andere gevallen ontstaat een opening op verzoening, als de dader ingaat op de veel voorkomende vraag van het slachtoffer om oprechte verontschuldiging. Toch betekent verzoening nooit een herstel van de relatie zoals ze was voor het misbruik. De relatie moet kwalitatief veranderd zijn. Op zijn minst moeten de in beslag nemende houding en positie geheel verdwenen zijn.
    Heel dit proces van vergeving – en soms van verzoening – is tegelijk hard mensenwerk en pure genade. Beslissend is toch het feit of wij erin slagen het slachtoffer via het gebed weer in contact te brengen met God, niet zozeer de Almachtige vader, verwoest door de dader, maar de goede Vader/Moeder op een “almachtige wijze” (Geloofsboek blz. 26), Degene die groter is dan het gekwetste en (soms terecht) verharde hart van mensen.

    Een rouwproces over verlies

    Bij seksueel misbruik maken slachtoffers een rouwproces door. Ze hebben immers heel veel “verloren”. Er werd een inbreuk gepleegd op hun fysieke, psychische en geestelijke integriteit. Een inbraak. Hun lichaam werd geschonden. Het vraagt veel respect, liefde en tederheid om zichzelf weer mooi te vinden. Zij moeten tijd krijgen om hun woede op de dader omwille van hun geschonden “ik”onder ogen te zien en te “plaatsen”, om te treuren over een verloren jeugd.
    Tijdens het misbruik zijn ze in hun eigen ogen tot een “niemand” geworden.
    Samen met andere hulpverleners kunnen pastorale medewerkers ertoe bijdragen dat slachtoffers opnieuw “iemand” worden. Dit is een proces dat op psychisch, sociaal, maar ook op religieus niveau plaats grijpt. De pastorale eigenheid bestaat erin mensen opnieuw in een levende relatie te brengen met die “Iemand”, die iedere “iemand” in de palm van zijn hand heeft geschreven. Op hun eigen wijze begeleiden pastorale medewerkers dit groeigebeuren, waarin medemensen zich weer durven laten beminnen en weer durven beminnen.

    1.4. Doorverwijzing naar andere hulpverleners

    Hebben we intussen van onze medewerkers geen onmenselijke opdracht gevraagd? Zeker, de begeleiding van slachtoffers van seksueel misbruik vraagt van hen vorming en deskundigheid op hun eigen vlak. Het zou goed zijn dat zij aanvullende vorming volgen. Luisteren naar traumatische verhalen is immers ook erg belastend voor de pastorale werker. Zelfzorg is vaak het eerste wat opgegeven wordt als men onder druk komt te staan van de vele zorg-vragenden. Zij dreigen hier slachtoffer te worden samen met het slachtoffer. Men noemt dit secundaire victimisatie. De beste
    preventie bestaat erin dat ook de pastorale werker zich laat begeleiden in supervisie.
    Supervisie beschermt bovendien tegen een te eenzijdige benadering van de complexe problematiek.
    Supervisie is hoe dan ook een noodzakelijke component van kwaliteitszorg.
    Anderzijds moeten ze ook hun grenzen kennen. Daarom moeten ze samenwerken en soms doorverwijzen. Waarom en wanneer moet een slachtoffer van seksueel misbruik doorverwezen worden?
    In een vrij groot aantal gevallen zullen pastorale werkers aan slachtoffers van seksueel misbruik een voorstel moeten doen tot doorverwijzing. Doorverwijzen betekent echter niet wegsturen.
    Doorverwijzing gebeurt precies uit respect voor de eigenheid van de andere domeinen: het medische, het psychische, het sociale en het juridische. Als een zekere vorm van samenwerking of wederzijdse informatie, altijd met respect voor het beroeps- of biechtgeheim, met een arts, een therapeut, een maatschappelijk werker of een juridische raadgever mogelijk is, is dit een goede zaak. Die doorverwijzing is voor pastoraal werkenden ook van groot belang als ze zich willen concentreren op hun eigen taak, de religieuze heling. Het ligt voor de hand dat pastorale medewerkers over de nodige adressen beschikken. Het is veruit best als de slachtoffers zelf de nodige stappen zetten. In sommige gevallen kunnen pastorale medewerkers de slachtoffers hierbij wel enige steun verlenen.

    Doorverwijzing naar een arts

    Slachtoffers moeten naar een arts doorverwezen worden als er ernstige
    lichamelijke klachten zijn zoals bijvoorbeeld slaap- of eetstoornissen, lichamelijke
    letsels, seksueel overdraagbare aandoeningen. Als het slachtoffer zwanger is, ligt
    doorverwijzing voor de hand.

    Doorverwijzing naar een therapeut

    Seksueel misbruik kan zware trauma’s veroorzaken. Die trauma’s zijn soms niet
    alleen het gevolg van het seksuele misbruik. Er kunnen zich ook andere belastende
    factoren voordoen zoals verwerping of verwaarlozing. Verder wordt de ernst van
    het trauma beïnvloed door de leeftijd van het kind, de zwaarte van de feiten, of er
    al dan niet geweld gebruikt werd, de duur van het misbruik, de plicht tot
    geheimhouding en de aard van de relatie met de dader. Als het slachtoffer gekweld
    wordt door nachtmerries en door oncontroleerbare flash-backs (dit zijn ongewilde
    herbelevingen van het trauma) is professionele psychische bijstand noodzakelijk.

    Doorverwijzing naar een juridische raadsman.

    In de meeste gevallen dringt de doorverwijzing naar een juridische raadsman zich
    op. Op de meeste vragen die zich op juridisch vlak stellen, zal de pastorale werker
    geen volledig duidelijk zicht hebben.
    Is een strafrechtelijke procedure gewenst en mogelijk? Is een civielrechtelijke
    procedure gewenst? Daarover kan best met een jurist gesproken worden. Is het
    gewenst of zelfs verplicht het geval aan het parket te melden? Niet zozeer vanuit
    een directe wetgeving hierover, maar vanuit de zware plicht herhaling van de feiten
    met hetzelfde slachtoffer of met nieuwe slachtoffers te voorkomen? Aan de
    raadsman kan gevraagd worden wie dan de melding best doet en hoe.
    Indien de dader een kerkelijke functie uitoefent: Doorverwijzing naar de overste
    van de dader of naar de kerkelijke commissie voor de behandeling van klachten
    van seksueel misbruik in de pastorale relatie.
    Slachtoffers van seksueel misbruik gepleegd door een pastorale medewerker, houden er vaak aan dat ook de kerkelijke autoriteit ingrijpt. Zij doen er goed aan zich te wenden tot de kerkelijke overste van de dader. Voor religieuzen is dat hun eigen religieuze overste. Voor alle anderen is dat de bisschop.
    Sommige slachtoffers hebben het moeilijk om deze stap niet te zetten. Zij kunnen dan doorverwezen worden naar de kerkelijke commissie die klachten behandelt over seksueel misbruik in een pastorale relatie. De procedure die daarbij gevolgd wordt, kan gevonden worden in het statuut van die commissie dat verder in dit document wordt afgedrukt.
    Voor alle inlichtingen in verband met misbruik in een pastorale relatie kan men anoniem telefoneren naar het contactpunt van de Kerk betreffende deze klachten: 078/153070.

    2. Seksueel misbruik: de daders
    2.1. Pastorale begeleiding van de dader

    “Heeft iemand die zich schuldig maakt aan seksueel misbruik wel recht op pastorale begeleiding?”
    Het antwoord is “ja”, om een drievoudige reden. Eerst en vooral omwille van de slachtoffers. Een goede begeleiding kan wellicht curatief en preventief werken, zodat er geen nieuwe slachtoffers vallen.
    In de tweede plaats omdat de daders meestal ook gekwetste mensen zijn, ook al zijn ze zwaar in de fout gegaan. Velen van hen zijn zelf seksueel misbruikt geworden. De pastorale begeleiding kan echter nooit verhinderen dat er recht moet geschieden. Op strafbare feiten staan straffen. De pastorale begeleiding kan er nooit in bestaan dat de daders goedgepraat worden. Pastorale begeleiding kan nooit gelijkgesteld worden met een goedkope “absolutie”. Ze veronderstelt de eerlijke bereidheid van de dader om zichzelf in vraag te stellen, te groeien naar inkeer en uiteindelijk zijn schuld tegenover het slachtoffer en tegenover God te bekennen en de aangebrachte schade in de mate van het mogelijke te herstellen. Alleen dan kan er van echte heling sprake zijn.
    Ten derde omdat pastorale medewerkers zich op het spoor van Jezus willen begeven. Daarom bieden zij daders van seksueel misbruik een relatie aan. Een relatie van aanvaarding-met-inachtname-van-de-schuld. Zonder zo’n relatie van aanvaarding durft noch kan iemand tot inzicht, bekentenis en tot een duurzame gedragsverandering komen. Pastorale begeleiders zullen zich in hun delicate werk voortdurend onder de kritiek van het evangelie moeten plaatsen. Illustraties uit
    het leven van Jezus zijn legio. Jezus verwart zijn rol niet met die van andere hupverleners en niet met die van de gerechtelijke instanties. Hij is geen onderzoeksrechter. Hij ondervraagt de overspelige vrouw niet; hij gaat wel de confrontatie aan met de omstanders die klaar staan om haar te stenigen (Joh 8,3-11). Hij neemt dezelfde houding aan tegenover de uitgestoten zondares (Lc 7,36-50). Maar het meest treffende verhaal is wellicht dat van Zacheüs: “Ik wil vanmiddag bij
    jou komen eten”. Jezus biedt een relatie aan. Maar aan het einde van de middag spreekt Zacheüs over zichzelf niet enkel de straf uit die hij op de rechtbank gekregen zou hebben (al het afgeperste goed viervoudig teruggeven), maar ook een surplus: hij geeft de helft van zijn bezit aan de armen (Lc 19,1-10).
    Daders van seksueel misbruik hebben zware fouten gemaakt tegenover de slachtoffers. Zij hebben ook secundaire slachtoffers gemaakt. Toch kan ook hen begeleiding aangeboden worden. Om die pastorale begeleiding nader te beschrijven gebruiken we drie sleutelwoorden: machtsmisbruik, schuldbekentenis en heling van kwetsuren.

    Openen van de ogen voor het misbruik van de macht

    Plegers van seksueel misbruik hebben de machtspositie waarin zij verkeren, misbruikt. Zij hebben
    het overwicht dat ze als vader, leraar, huisvriend of pastorale werker hadden, misbruikt om aan hun eigen oneerlijke noden tegemoet te komen. Macht kan worden uitgeoefend door bruut geweld, maar meestal is er sprake van dreiging of van subtiele manipulatie. Daardoor raakt het kind stilaan verstrikt in een net, waardoor het de indruk krijgt de seksuele relatie niet meer te kunnen weigeren. Soms gebruiken daders in dit voorbereidende proces religieuze argumenten. Zo gebeurt het dat vaders zich beroepen op het gebod “eer uw vader en uw moeder”. Of dat pastoraal werkenden hun functie misbruiken die hen extra macht geeft, omdat ze een verwijzing naar God inhoudt. Niet zelden menen deze daders dat God hen zal beschermen, zodat het misbruik niet aan het licht zal komen. Of ze gaan zich ter compensatie extra inzetten voor de kerkelijke gemeenschap om de begane fouten in evenwicht te brengen door het stellen van goede daden.
    Hierbij worden dus niet enkel mensen gemanipuleerd. Ook het evangelie wordt gemanipuleerd. En God wordt gemanipuleerd: God zou hen op een speciale manier beschermen en Hij is hun dat verschuldigd omwille van hun inzet. Hun Godsrelatie vertoont een boekhoudkundig patroon: do ut des. Pastorale werkers trachten in de begeleiding zulke foutieve religieuze opvattingen waarmee plegers hun daden goedpraten, bij te stellen. Meteen leven ze een andere God voor, die gratuit bemint, zichzelf ten dienste stelt en juist daardoor onvermoede perspectieven van leven opent.

    Schuld erkennen en bekennen

    Daders van seksueel misbruik doen er gewoonlijk alles aan om hun daden goed te praten of te rechtvaardigen. Zij zeggen bijvoorbeeld dat het slachtoffer het misbuik heeft uitgelokt of ze zijn van mening dat het misbruik zelf toch zo erg niet was omdat ze niet tot penetratie zijn overgegaan.
    Anderen vinden dat de gevolgen van het misbruik verwaarloosbaar klein zijn. Ten slotte zijn er ook daders die menen dat de maatschappij ten onrechte seksuele relaties met kinderen verbiedt.
    Eigenlijk wijzen deze zelfrechtvaardigingen op een sluimerende (of verdrongen) ethische gevoeligheid. Deze mechanismen dienen om iets goed te praten of te verzachten, waarvan de daders eigenlijk nog wel ergens weten dat het niet kan.
    Meegaan in de rechtvaardigingen van de dader, stelt het proces van heling uit of werkt het zelfs tegen. Als mensen er echter in slagen aansluiting te vinden bij dit verdrongen schuldgevoel, kan er wel heling optreden. Maar dit zal alleen mogelijk zijn als de pastoraal werkenden een onderscheid maken tussen slechte daden en slechte mensen. Als zij zelf iets voorleven van Gods onvoorwaardelijk geloof in de oorspronkelijke goedheid van de mens, kunnen daders misschien een zekere afstand nemen van hun daden. Ze kunnen ze als verkeerd erkennen zonder dat ze zichzelf
    totaal afschrijven. Zo kunnen ze gaandeweg de verantwoordelijkheid en de schuld voor de gepleegde feiten opnemen. Misschien breekt dan het moment aan waarop ze bekwaam en bereid zijn om zich bij het slachtoffer te verontschuldigen voor het berokkende leed.
    De dader draagt niet alleen schuld tegenover de slachtoffers en tegenover de maatschappij. Als God Liefde is en zich identificeert met de minsten, de gekwetsten en de slachtoffers, zoals het Matteüsevangelie in hoofdstuk 25 aangeeft, is de dader ook schuldig tegenover God. Het sacrament van de verzoening kan echter nooit losgemaakt worden van het opnemen van de gevolgen van de verkeerde daden, van het uitdrukkelijk vragen van vergiffenis aan het slachtoffers en van het vrijwillig aanvaarden of creëren van een levenspatroon, waarin het risico op hervallen in
    seksueel misbruik quasi onmogelijk wordt gemaakt (een voorbeeld: radicaal veranderen van werkmilieu). Al deze voorwaarden zullen ook verhinderen dat als de pastorale werker een priester is, hij zich zou laten klem zetten door het toestaan van het biechtsacrament dat hem heel strikt bindt aan het biechtgeheim.

    Helen van kwetsuren

    Sommige daders zijn zelf voormalige slachtoffers van fysieke of emotionele verwaarlozing of van seksueel misbruik. Velen van hen hebben sterk geleden onder isolement. Het gevoel voorgoed afgeschreven te zijn, is meestal ook heel erg voelbaar in de gevangenis.
    Pastorale werkers moeten oog en oor hebben voor dit getekende levensverhaal.
    Zonden en wonden liggen vaak heel dicht bij elkaar. Die wonden dienen niet om de zwaarte van de gepleegde feiten te verdoezelen; dit zou onrechtvaardig zijn tegenover de slachtoffers. Kwetsuren kunnen een hypotheek leggen op het handelen van mensen, ook al betekent dat niet dat alle verantwoordelijkheid weg valt.
    In de pastorale zorg tracht men de gehele mens te zien. Zonder de verantwoordelijkheid in de weg te staan moet een balans gezocht worden tussen de kwetsuren en de positieve aspecten van het levensverhaal – anders doet men onrecht aan de dader. Misschien was de dader een toegewijde werknemer, een trouwe vriend of een kunstenaar. Maar om die levensdraden in filigraan te zien, moet je het levensblad tegen het licht houden. Opdat die verborgen levensdraden weer tot leven
    zouden komen, moet het levensverhaal tegen Gods licht gehouden worden. Alleen zijn Licht geneest en herschept.

    2.2. Moet een dader van seksueel misbruik doorverwezen worden?
    Doorverwijzing naar een therapeut
    Een dader van seksueel misbruik moet altijd naar een ervaren psychotherapeut of
    psychiater doorverwezen worden. Vaak blijkt dat hij of zij lijdt aan een psychopathologische stoornis. De pastorale medewerker kan die diagnose niet stellen. Opnieuw: doorverwijzen betekent niet “laten vallen”. De pastor kan tezelfdertijd de geestelijke begeleiding verder zetten. Als er samenwerking mogelijk is tussen de pastorale werker en de psychiater of therapeut – met respect voor het beroeps- of biechtgeheim – is dit een goede zaak.
    Doorverwijzing naar een juridische raadgever
    Het kan soms billijk zijn dat de dader zichzelf meldt bij het gerecht. Hierover kan een pastoraal werker moeilijk uitsluitsel geven. Indien deze vraag kan gesteld worden, is de doorverwijzing naar een juridische raadgever vanzelfsprekend.
    Om andere redenen zal de dader zelf wel best weten of en wanneer hij best met een jurist contact neemt.
    Doorverwijzing naar de kerkelijke commissie voor de behandeling van klachten van seksueel misbruik in de pastorale relatie?

    Deze commissie werd opgericht om slachtoffers te helpen en aan de oversten adviezen te geven over de beste wijze om daaraan mee te werken. Zij heeft geen taak van bijstand aan daders. Dit zal doorgaans de taak zijn van de oversten zelf.
    (Deze tekst werd samengesteld door een werkgroep met de professoren Matthijs Lamberigts (voorzitter), Peter Adriaenssens, Raf Verstegen, Kris Depoortere, Luc De Fleurquin, Karlijn Demasure, Frans Brunooghe en Frank Hutsebaut)

  6. kruitvat says:

    maandag 26 april 2010
    Bron: belgaAuteur: bvb

    Peter Adriaenssens roept alle slachtoffers op zich te melden: ‘Dit dossier toont aan dat het echt zin heeft om naar buiten te treden.’

    De commissie voor behandeling van klachten wegens seksueel misbruik is voortaan ook via e-mail bereikbaar. Dat deelde de persdienst van de Bisschoppenconferentie van België maandag mee.

    http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20100426_093

  7. kruitvat says:

    Peter Adriaenssens: ‘Terwijl ik er juist een punt van heb gemaakt om in volledige transparantie te werken’ ….

    ——

    Hele commissie-Adriaenssens kapt ermee: “Wij dienden als lokaas”

    28/06 Na voorzitter Peter Adriaenssens nemen ook de leden van de commissie-Adriaenssens collectief ontslag. Volgens de psychiater getuigt de inbeslagname van de misbruikdossiers vorige donderdag van groot wantrouwen vanwege het gerecht.
    Maandag kwamen de overige leden van de commissie-Adriaenssens bij elkaar om zich over hun toekomst te beraden. Voorzitter Peter Adriaenssens had toen al beslist om ontslag te nemen. De leden besloten om komende donderdag over te gaan tot collectief ontslag.

    Vertrouwen

    “In de eerste plaats omdat de commissie in de materiële onmogelijkheid verkeert te werken, aangezien alle dossiers en werkdocumenten in beslag genomen werden”, zeggen de leden in een persmededeling.

    “Daarenboven en vooral dient de commissie vast te stellen dat haar fundament weggeslagen werd: het noodzakelijke vertrouwen tussen justitie en commissie, wat het vertrouwen tussen slachtoffers en commissie aantast.”

    De leden vragen nu aan de Kerk opvang te voorzien voor de slachtoffers van seksueel misbruik binnen de Kerk. De contactlijn om misbruik te melden werd eerder al afgesloten.

    “Doofpot”

    De commissie die naar Adriaenssens genoemd is, onderzoekt seksueel misbruik door priesters. “We hebben als lokaas gediend”, reageerde Adriaenssens zelf eerder al.

    Afgelopen donderdag legde het parket van Brussel met groot vertoon beslag op de dossiers van 475 gevallen van seksueel misbruik die bij de commissie zijn gemeld.

    “Zoiets kunnen ze toch maar doen omdat ze ervan uitgaan dat wij ook zouden frauderen of zaakjes in de doofpot steken? Terwijl ik er juist een punt van heb gemaakt om in volledige transparantie te werken”, zei een ontgoochelde Adriaenssens in de Corelio-kranten.

    http://www.gva.be/nieuws/binnenland/aid949373/adriaenssens-kapt-ermee-wij-hebben-als-lokaas-gediend.aspx

  8. kruitvat says:

    Journalist John De Wit van Gazet van Antwerpen schreef dat bij de huiszoeking op de zetel van de Commissie-Adriaenssens ‘een vertegenwoordiger van de Orde van Geneesheren aanwezig was om erop toe te zien dat geen vertrouwelijke documenten die onder het beroepsgeheim zouden vallen werden meegenomen’. Nu zijn het juist de medische vaststellingen van sexueel misbruik die aantonen dat iemand wel of niet misbruikt werd…

    —-

    Over seksueel misbruik in de Kerk

    29/06 28 JUNI 2010 – Vorige donderdag deed de Brusselse onderzoeksrechter Wim De Troy huiszoekingen in het Mechelse aartsbisschoppelijk paleis en in de Sint-Romboutskathedraal. Tegelijkertijd liet hij alle dossiers over seksueel misbruik binnen de Kerk in beslag nemen bij de Commissie-Adriaenssens in Leuven. Die Commissie stapte vandaag op, omdat ze geen dossiers meer heeft en omdat het noodzakelijke vertrouwen in haar werking is geschonden. De zaak roept vele vragen op: gingen parket en onderzoeksrechter hun boekje te buiten? Mocht de tombe van kardinaal Mercier opengebroken worden? Was de huiszoeking een complot van de loge? Werd de privacy van de slachtoffers geschonden door alle dossiers in beslag te nemen? Kunnen bisschoppen zich verschuilen achter het biechtgeheim om pedofiele pastoors ongemoeid te laten? Heeft de Commissie-Adriaenssens een beroepsgeheim? Een poging tot antwoord. (UPDATE 15 JULI 2010: Dit stuk bevat een update van 15 juli helemaal onderaan.)
    De feiten zijn gekend. Donderdag deed onderzoeksrechter De Troy een huiszoeking in het aartsbisschoppelijk paleis en in de Sint-Romboutskathedraal. Vijftig Brusselse speurders, leden van de Federal Computer Crime Unit (FCCU) en het Disaster Victim Identification Team (DVI) voerden ze met groot machtsvertoon uit. De bisschoppen waren net in vergadering samen met de pauselijke nuntius. Deze laatste werd verzocht om te vertrekken, de bisschoppen moesten hun gsm’s, computers en agenda’s afgeven en mochten de vergaderzaal niet verlaten tussen 11 en 19 uur. Ondertussen werd in de Sint-Romboutskathedraal gezocht naar een geheime bergplaats van dossiers die seksueel misbruik in de kerk zouden aantonen. Men boorde enkele gaatjes in de crypte waar zo’n 15 lijkkisten van kardinalen stonden (onder wie die van Suenens en Van Roey) en ging dan met een camera in die ruimte op zoek naar dossiers. Men boorde ook een gat in de tombe van Kardinaal Mercier, die in 1926 overleed, omdat een gids erop gewezen had dat daar recentelijk iets aan was vertimmerd. Maar er werden geen geheime dossiers gevonden.

    In Mechelen moest kardinaal Danneels bovendien nog zijn privécomputer afgeven en doorzocht men ook zijn privéwoning. De 50 speurders namen – volgens advocaat Keuleneer van de bisschoppen – camions archieven mee: de volledige loonadministratie, de volledige boekhouding, alle pc’s van het personeel en nog allerlei dossiers. Ook de gsm’s, computers en agenda’s van de bisschoppen werden in beslag genomen. Tot op heden is nog niets teruggegeven, aldus advocaat Fernand Keuleneer.

    Tegelijkertijd had in Leuven, op de zetel van de Commissie-Adriaenssens, die zich binnen de Kerk bezighoudt met seksueel misbruik van minderjarigen, een huiszoeking plaats. Speurders namen alle 475 dossiers van de Commissie in beslag. Volgens voorzitter Peter Adriaenssens werden enkele dossiers ter plekke opgehaald bij vier leden van de Commissie thuis. Een vertegenwoordiger van de Orde van Geneesheren was aanwezig om erop toe te zien dat geen vertrouwelijke documenten die onder het beroepsgeheim zouden vallen werden meegenomen. Het bevel gold voor alle documenten en gegevensdragers die met commissie te maken hadden en voor al wat justitie daarmee verbonden achtte. Daarom analyseerde ook de FCCU alle pc’s. Ze nam een laptop en een harde schijf mee en schreef andere gegevens over.

    De Commissie-Adriaenssens diende vandaag verontwaardigd haar ontslag in omdat het vertrouwen in haar beschaamd was. Adriaenssens voelde zich “als lokaas gebruikt”. Deze zaak roept een reeks vragen op, waarop we in de mate van het mogelijke ingaan. Want een aantal personen wilde geen antwoord geven en bepaalde feitelijke gegevens zijn dus nog op vandaag onduidelijk.

    http://www.gva.be/dekrant/experts/johndewit/over-seksueel-misbruik-in-de-kerk.aspx

  9. kruitvat says:

    Vandaag schreven we het volgende op de facebook-wall van Regina Louf (Ginie Louf – http://www.facebook.com/profile.php?id=100000921410979) :

    De journalist John De Wit van Gazet van Antwerpen schreef het volgende in zijn artikel ‘Over seksueel misbruik in de Kerk’ van 28 juni 2010 inzake de huiszoeking op de zetel van de Commissie-Adriaenssens:
    ‘Ging het parket zijn boekje te buiten door de huiszoeking te vorderen?
    Om die vraag te beantwoorden is vooral de aard van de klacht van belang. Is het een geloofwaardige klacht of komt ze van een fantaste zoals indertijd X1, die tijdens de Dutrouxzaak het hele gerechtelijk apparaat in Neufchateau op stelten zette, wat tot allerlei kostelijke en zinloze onderzoeken leidde.

    Gazet van Antwerpen is één van de kranten die mee de kinderpornozaak Zandvoort in de doofpot wist te stoppen.
    Toen de Werkgroep Morkhoven tijdens haar akties rond de isoleercellen in het Antwerpse kinderziekenhuis Good Engels ontdekte dat een aantal jongeren van de instelling in het prostitutiemilieu terecht waren gekomen, pakte Gazet van Antwerpen uit met een artikel getiteld ‘Leden van de vzw Werkgroep Morkhoven maken zich zelf schuldig aan sexuele misdrijven met minderjarigen’. Bij de zaak die door Gazet van Antwerpen werd aangehaald, was echter geen ‘lid van de vzw Werkgroep Morkhoven’ betrokken. Maar de zaak werd nooit rechtgezet. Het artikel was het begin van een jarenlange reeks verdachtmakingen waarbij zelfs mensen werden geinterviewd die beweerden dat zij ‘vroeger door Marcel Vervloesem sexueel misbruikt werden’. Zij hadden tot doel om de aktievoerders het zwijgen op te leggen.

    http://www.gva.be/dekrant/experts/johndewit/over-seksueel-misbruik-in-de-kerk.asp

  10. kruitvat says:

    recente bezoekers op http://www.droitfondamental.eu/ :

    1. 28 juillet 08:42 Belgacom Skynet, Mons, Hainaut, Belgique
    2. 28 juillet 09:25 Belgacom Skynet, Brussels, Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Belgique
    3. 28 juillet 09:25 Sistemi Uno S.r.l., Turin, Piemonte, Italie
    4. 28 juillet 09:34 France Telecom, Paris, Ile-de-France, France
    5. 28 juillet 09:34 France Telecom, Aix-en-provence, Provence-Alpes-Cote d’Azur, France
    6. 28 juillet 09:35 Belgacom Skynet, Waterloo, Brabant, Belgique
    7. 28 juillet 09:41 Innvision Medien&Technik GmbH, Sierning, Oberosterreich, Autriche
    8. 28 juillet 09:43 Belgacom Skynet, Boncelles, Liege, Belgique
    9. 28 juillet 09:47 Sistemi Uno S.r.l., Turin, Piemonte, Italie
    10. 28 juillet 09:59 Belgacom Skynet, Merksem, Antwerpen, Belgique
    11. 28 juillet 10:00 SONITEL SA, Niger
    12. 28 juillet 10:09 France Telecom, Merlebach, Lorraine, France
    13. 28 juillet 10:13 Snap Technologies, Los Angeles, California, États-Unis
    14. 28 juillet 10:23 Telecom Italia, Roccamontepiano, Abruzzi, Italie
    15. 28 juillet 10:28 Belgacom Skynet, Brussels, Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Belgique
    16. 28 juillet 10:31 Neuf Cegetel, Évry, Ile-de-France, France
    17. 28 juillet 10:33 IAC Search Media, Ashburn, Virginia, États-Unis
    18. 28 juillet 10:35 Free SAS, Villejuif, Ile-de-France, France
    19. 28 juillet 10:42 Neuf Cegetel, Nice, Provence-Alpes-Cote d’Azur, France
    20. 28 juillet 10:53 KPN Belgium IPv4 dynamic – Consumer, Rance, Hainaut, Belgique
    21. 28 juillet 10:59 IST s.c. Malgorzata Trawinska Mariusz Trawinski, Lomza, Podlaskie, Pologne
    22. 28 juillet 11:03 Microsoft Corp, États-Unis
    23. 28 juillet 11:08 France Telecom, Crisenoy, Ile-de-France, France
    24. 28 juillet 11:10 France Telecom, Paris, Ile-de-France, France
    25. 28 juillet 11:14 Belgacom Skynet, Belgique
    26. 28 juillet 11:15 BELGACOM/DEXIA PUBLILINK, Brussels, Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Belgique
    27. 28 juillet 11:22 HeLi NET Telekommunikation GmbH & Co. KG, Hamm, Nordrhein-Westfalen, Allemagne
    28. 28 juillet 11:23 Belgacom Skynet, Holsbeek, Brabant, Belgique
    29. 28 juillet 11:29 Vlaamse Radio en Televisie, Brussels, Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Belgique
    30. 28 juillet 11:37 Telecom Italia, Iseo, Lombardia, Italie
    31. 28 juillet 11:40 IUnet, Mirano, Veneto, Italie
    32. 28 juillet 11:40 Brutele SC, Brussels, Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Belgique
    33. 28 juillet 11:40 IUnet, Mirano, Veneto, Italie
    34. 28 juillet 11:41 Belgacom Skynet, Morlanwelz, Hainaut, Belgique
    35. 28 juillet 11:43 France Telecom, Exincourt, Franche-Comte, France
    36. 28 juillet 11:47 AFSAT G11-A and G11-B NOCs Network assignment., Kenya
    37. 28 juillet 11:47 Scarlet, Brussels, Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Belgique
    38. 28 juillet 11:50 Belgian Cable Modem ISP, Marche-en-famenne, Luxembourg, Belgique
    39. 28 juillet 11:53 Telecom Italia, Salemi, Sicilia, Italie
    40. 28 juillet 11:55 NC Numericable S.A., Mornant, Rhone-Alpes, France
    41. 28 juillet 11:56 Centre de Ressources Informatiques, Universite de, Caen, Basse-Normandie, France
    42. 28 juillet 11:59 Telenet Operaties N.V., Pulderbos, Antwerpen, Belgique
    43. 28 juillet 12:01 Unitas, Lint, Antwerpen, Belgique
    44. 28 juillet 12:09 Eveready Battery Company, Dover, Delaware, États-Unis
    45. 28 juillet 12:10 France Telecom, Seichamps, Lorraine, France
    46. 28 juillet 12:11 THALES Service, Paris, Ile-de-France, France
    47. 28 juillet 12:14 DDB FINANCE SA, Brussels, Brussels Hoofdstedelijk Gewest, Belgique
    48. 28 juillet 12:18 Free SAS, Nice, Provence-Alpes-Cote d’Azur, France
    49. 28 juillet 12:25 Free SAS, Villejuif, Ile-de-France, France
    50. 28 juillet 12:29 PoP-anoual-adsl, Casablanca, Maroc

  11. kruitvat says:

    ‘Onderzoek naar onderzoek Danneels in stroomversnelling’ titelde de krant De Standaard van de Corelio mediagroep vandaag.
    De Standaard die zoveel heisa maakte rond Victor Hissel, zei enkele dagen geleden dat men zich niet druk hoefde te maken rond de naaktfoto op de computer van Daneels omdat het een ‘artistieke foto’ betrof…
    De kranten van de Corelio mediagroep voerden een jarenlange lastercampagne tegen Marcel Vervloesem van de vzw Werkgroep Morkhoven en wisten aldus de kinderpornozaak Zandvoort mee in de doofpot te stoppen.

    vrijdag 30 juli 2010,
    Bron: eigen berichtgeving – Auteur: yd

    Onderzoek naar onderzoek Danneels in stroomversnelling

    De kamer van inbeschuldigingstelling (KI) hoort op 6 augustus de verschillende partijen die in het strafonderzoek-Danneels betrokken zijn.
    Het onderzoek naar seksueel misbruik in de Kerk wordt de komende weken binnen het gerecht uitgevochten. Het parket-generaal van Brussel, dat enkele weken geleden besliste om de onderzoeksdaden van de speurders en de onderzoeksrechter onder de loep te nemen, heeft de kamer van inbeschuldigingstelling ‘gevat’.

    Dat wil zeggen dat de KI uitspraak zal doen over de geldigheid van het onderzoek. De eerste zitting is gepland op vrijdag 6 augustus. Dan zullen onder meer het parket-generaal, de onderzoeksrechter en de advocaat van kardinaal Danneels hun standpunt toelichten.

    Het onderzoek door de KI komt er naar aanleiding van de geruchtmakende huiszoekingen die onderzoeksrechter Wim De Troy op 24 juni liet uitvoeren bij kardinaal Danneels thuis, in het bisschoppelijk paleis in Mechelen en in de Sint-Romboutskathedraal.

    Operatie Kelk

    Speurders van de Brusselse Federale Gerechtelijke Politie gingen toen op zoek naar aanwijzingen en bewijzen dat feiten van kindermisbruik door de kerk in de doofpot zouden gestopt zijn. Bij de huiszoekingen werden een hoop documenten maar ook alle computers uit het bisschoppelijk paleis en de persoonlijke computer van kardinaal Danneels in beslag genomen.

    De actie, die de naam ’Operatie Kelk’ meekreeg, deed veel stof opwaaien. De advocaat van het aartsbisdom en van kardinaal Danneels, meester Fernand Keuleneer, schreef het Brusselse parket-generaal aan met een tiental opmerkingen over de huiszoekingen. Het parket-generaal besloot daarop het onderzoek te toetsen op zijn rechtsgeldigheid. Dat het parket-generaal nu de KI heeft gevat, wijst erop dat het een besluit heeft genomen maar welk besluit dat is, is voorlopig nog niet duidelijk.

    http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20100730_087

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s